رهبر معظم انقلاب: حسرت در قیامت بابت کوتاهی‌های ما در دنیا

پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR در ایام ماه مبارک رمضان، به صورت روزانه توصیه‌های کاربردی رهبر انقلاب درباره نماز، نهج‌البلاغه، قرآن و معنویت که در بیاناتشان به آن پرداخته‌اند را به ترتیب در سه دهه ایام ماه مبارک رمضان منتشر می‌کند. 
 
  
***مرحوم آقاى میرزا جواد آقاى ملکى (رضوان اللّه‌ علیه) در کتاب شریف مراقباتشان یک جمله‌اى به مناسبت ساعت لیلةالقدر دارند، که من یادداشت کردم. البته این مربوط به همیشه است، اما ایشان به این مناسبت فرموده‌اند. «فاعلم یقینا انّک ان غفلت عن مثل هذه الکرامة و ضیّعتها باهمالک»،؛ اگر غفلت کنیم، این فرصتها را تضییع کنیم، از دست بدهیم، بعد: «و رأیت یوم القیامة ما نال منها المجتهدون». وقتى روز قیامت می‌شود و اعمال انسانها را حاضر می‌کنند و صورت ملکوتى اعمال ما در آنجا حضور مى‌یابد، شما نگاه می‌کنید، مى‌بینید همین عملى که می‌توانستید انجام بدهید و ندادید، این کلمه‌ى حرفى که می‌شد بزنید که در آن خیر مردمى بود و نزدید، این قدمى که می‌شد بردارید که کسان مستحقى از آن منتفع می‌شدند و برنداشتید، این کار کوچک، به وسیله‌ى کسانى انجام شده است؛ عده‌اى تلاش کردند، جد و جهد کردند و چه ثواب عظیمى خداى متعال آن روز به آنها می‌دهد. ما در آن روز از آن ثواب محرومیم. وقتى انسان مشاهده می‌کند دیگرى که این عمل را انجام داد، این کار خیر را انجام داد، این قدم را برداشت، این عمل عبادى را انجام داد، به چه دستاورد عظیمى در آن روزى که همه محتاجند، دست پیدا کرده است، ایشان می‌فرمایند: «ابتلیت بحسرة یوم الحسرة»؛ اینجاست که انسان دچار حسرت می‌شود؛ چه حسرتى! که اى کاش این کار را من انجام داده بودم، این قدم را برمی‌داشتم، این حرف را زده بودم، این کار را یا این حرف را ترک می‌کردم. بعد ایشان می‌فرمایند که حسرتِ «یوم الحسرة» مثل حسرتهاى معمولى نیست. انسان در دنیا هم گاهى اگر یک کارى را بکند، دستاوردى خواهد داشت؛ نمی‌کند، بعد دچار حسرت و ندامت می‌شود. اما این کجا و آن کجا؟ ایشان می‌فرمایند: «الّتى تصغر عندها نار الجحیم و العذاب الألیم»؛ این حسرت آنقدر سخت است، آنقدر دردآور است که در مقابل آن، آتش جهنم کوچک است. به تعبیرى، حسرت مثل سرب گداخته در درون انسان سرازیر می‌شود. «فتنادى فى ذلک الیوم مع الخاسرین النّادمین یا حسرتى على ما فرّطت فى جنب اللّه‌»، بعد «و لا ینفعک النّدم»؛ آن روز دیگر پشیمانى هم فایده‌اى ندارد.  
  
امروز شما از نعمت زندگى برخوردارید، بسیارى‌تان از نعمت جوانى برخوردارید، بحمداللّه‌ همه‌تان یا اغلبتان از نشاط و توانائى جسمى و فکرى برخوردارید، می‌توانید کار کنید، می‌توانید از این ساعات خوش بهره ببرید؛ از این شبها، این دعاها، این مناجاتها، این شب‌زنده‌دارى‌ها، این نوافل. گاهى یک کار کوچک آنچنان اجر عظیمى دارد که انسان در این نشئه و در لابه‌لاى چهارچوبهاى مادى که قرار دارد، باورش نمى‌آید - «و هم لا یؤمنون» - اما هست.  

/ 0 نظر / 6 بازدید